Społeczeństwo

Karol Wojtyła, WIGILIA WIELKANOCNA 1966

 

Do Ciebie wołam. Człowieku, Ciebie szukam –

w którym historia ludzi może znaleźć swe Ciało.

Ku Tobie idę, i nie mowie „przybądź”,

ale po prostu „bądź”,

bądź tam, gdzie w rzeczach żaden nie widnieje zapis, a człowiek,

był, był duszą, sercem, pragnieniem, cierpieniem i wolą,

gdzie go trawiły uczucia i palił najświętszy wstyd –

bądź jak wieczysty Sejsmograf tego, co niewidzialne

a Rzeczywiste.

(…)

Człowieku, w którym każdy człowieka odnaleźć może zamysł najgłębszy

i korzeń własnych uczynków: zwierciadło życia i śmierci wpatrzone w ludzki nurt,

do Ciebie – Człowieku – stale docieram przez płytką rzekę historii,

idąc w stronę serca każdego, idąc w stronę każdej myśli

(historia – myśli stłoczeniem i śmiercią serc).

Szukam dla całej historii Twojego Ciała,

szukam Twej głębi.

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.