Nauka

Sylwia Partyka, MĄDROŚĆ W PARZE Z TAKTEM

Mądrość to zdolność rozumienia rzeczywistości, dojrzałego pojmowania jej. Natomiast według znawców etykiety i dobrego wychowania, takt jest umiejętnością szczerego i naturalnego zachowania się wobec ludzi; wobec ich poczucia własnej godności. Takt nie ma nic wspólnego z przesadzoną etykietą, jest cechą ludzi mądrych – potrafiących odnaleźć się w różnych sytuacjach; wrażliwych, umiejętnie wyrażających uczucia i emocje, intelektualne panujących nad sobą, zdolnych widzieć i zaradzać realnym problemom…

Mówi się, że właściwe zachowania nie wychodzą z mody. Wciąż docenia się ludzi taktownych i mądrych – w ich obecności można czuć się naturalnie i bezpiecznie. W takich relacjach nie obawiamy się niedomówień, manipulacji. Zdrowy człowiek odruchowo lgnie do ludzi taktownych i mądrych. Ich zachowania kojarzą się z kulturą osobistą, zrozumieniem, delikatnością, dyskrecją, słownością.

Zachowania taktowne wynikające z mądrości można porównać do zachowań rycerskich. Rycerz wie, że nie wolno krzywdzić drugiego. Przeciwnie, należy stanąć w obronie niezrozumianego, bezbronnego i słabego, który jest atakowany (np. słownie w żartach) i nie umie się obronić. Mądremu człowiekowi z łatwością przychodzi poszanowanie cudzej godności, indywidualności, dotrzymywanie tajemnic, dlatego ma rozeznanie co i kiedy należy chcieć wiedzieć, w którą stronę pokierować ciekawość, żeby uniknąć niepotrzebnych przykrości. Wreszcie, mądry nie wyciąga pochopnych wniosków. Wyczuwa, że nie jest kimś, kto wie „na pewno”. Potrafi czekać, zanim wyrobi sobie opinię o jakiejś sprawie czy osobie.

Zachowania nietaktowne wynikają ze złego wychowania i braku miłości. Wiele rodzin, związków małżeńskich i przyjacielskich rozpada się między innymi z powodu podejrzliwości, braku zaufania i braku poszanowania prywatności drugiej osoby. Pewna doza ostrożności i powściągliwości w zachowaniu gwarantują sympatię i poczucie bezpieczeństwa. Nawet najbliższa osoba ma prawo do tajemnic i własnej przestrzeni osobistej. Nietakt wobec najbliższych to częsty i niezauważany grzech. Ktoś może uważać, że mąż, żona, przyjaciel jest w pewnym sensie jego własnością, a wspólnota polega na braku nieoficjalności. Za takim myśleniem idzie szereg nietaktownych zachowań, które bolą, i za które należy szczerze przepraszać i wynagradzać je.

Głupota rozumiana jako brak posługiwania się rozumem, bezmyślność i naiwność, może stać się cechą każdego człowieka. Głupota może zaprowadzić go do obłędu i uczynić z niego furiata niezdolnego do kochania drugiego człowieka. Innym przejawem głupoty jest zbytnie poleganie na posiadanych bogactwach. Poza tym dla głupca prawdą jest tylko jego schemat. Dlatego też na dłuższą metę głupi są uciążliwi i nielubiani. Mają opinię ludzi dumnych, niedostępnych, wścibskich, podejrzliwych… Wyczuwa się z ich strony niechęć do bliższego kontaktu.

Sztuka taktu w relacjach międzyludzkich to sposób czynienia codziennego życia prostszym. Mądrzy ludzie zamiast sztywnych reguł zwykle proponują wcześniej pomyśleć – nie tylko o sobie ale o innych. Wybieranie mądrych rozwiązań i taktownych zachowań względem bliźniego przynosi w rezultacie wiele satysfakcji i jak każde dobro powraca pomnożone.

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.