Klaudia Karpiel, “…i że Cię nie opuszczę…”

Dzisiejsza przysięga w przyszłość już zapakowana
owinięta słowami i przykryta
drżącymi ustami. Złote symbole na dłoniach
zapamiętają że od dzisiaj „tak” i na
zawsze „amen”. Niebieskim spojrzeniem
po codziennych skałach prowadzeni aby
myśli słowa nie zwichnęły.
Z przemoczonymi radością oczami powierzając
dzisiejszy bieg wczorajszych kroków.
Jutrzejsze pytania już nie echem wyjaśnione bo
drogę jednokierunkową dziś przejdziecie oboje.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.