Poezja sensu stricto

Dorota Kumorek, “Anioł Współczucia”

Ileż razy nie wiedząc, że to Anioł,
rozmawiałeś z nim, trzymał Cię za rękę,
usłyszałeś wtedy najważniejsze słowa
i inaczej niż zwykle smakował twój posiłek.

Spokojnie zasypiałeś pod spojrzeniem osoby
której twarzy nie mogłeś odnaleźć w pamięci;
spotkałeś go wcześniej, nie wiesz jednak gdzie –
pojawiał się w chwilach największego zwątpienia…

Któregoś dnia – znów razem, przejdziecie na drugi brzeg –
przeniesie Cię na ramionach do miejsca nieznanego…
Dziś możesz go odszukać na opuszczonej drodze;
na skrzyżowaniu radości i cierpienia.